Strandwandeling, vogeltjes voeren en kangoeroes

Natuurlijk moesten we dat Keppel Sands nader bestuderen. Aan de campingzijde was uitzicht op een baai maar de mooiere met strand lag aan de andere kant. Het zand is inderdaad veel fijner dan wat we elders tegenkwamen, bijna poederachtig. Aan beide uiteinden zou een schat verstopt liggen, maar de ene kant was ontoegankelijk door constructiewerkzaamheden. Dan maar de andere kant. Dat was minder eenvoudig dan gedacht: het strand eindigde in rotsen en langs de rots moest er omhooggeklommen worden naar de verstopplaats. Maar uiteindelijk is het gelukt.

In het stadje kwamen we langs struiken waar vrij grote vleermuis-achtigen in hingen. Toen we er op af liepen begonnen ze onrustig te worden en sommigen vlogen weg. Een bijzonder gezicht.

Daarna op weg naar de volgende bestemming. Eerst in Rockhampton boodschappen gedaan. Een internetverbinding bleek er niet in te zitten. Daarna de lange tocht naar de volgende camping. Voor deze gelegenheid niet langs de A1, de Bruce highway, maar de A3, de Burnett highway. Die bleek beduidend rustiger dan de A1 dus we konden flink doorrijden.

Bij de kampeerplaats bleek zowel telefoon- als internetverkeer onmogelijk. Alleen de telefoon van de receptie is beschikbaar. Om dat gemis op te vangen werd er van alles georganiseerd. Rond half vijf werden de (tropische) vogels gevoerd en inderdaad kwamen allerlei vogels op handen zitten als er maar voer in zat.

Ook liepen de kangoeroes tegen de vooravond uitgebreid over de camping te scharrelen naar voedsel. Helemaal tam zijn ze niet want als kinderen op ze jagen raken ze al snel geïrriteerd en springen alle kanten op.

’s Avonds werden pizza’s gebakken, was er levende muziek en werd er een openluchtfilm gedraaid. Daarmee komt men zonder radio, televisie, telefoon en wifi de avond wel door!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *