Gisteren was het prima weer, volop zon met een fris windje. Dat maakte de dag tot een goede gelegenheid om weer eens een stuk van dit Lange Afstand Wandelpad te lopen.

Het vervoer naar de beginlocatie zat wat tegen: de beoogde bus kwam niet langsrijden, volgens een andere chauffeur misschien vergeten? In ieder geval kon ik met die chauffeur wel meerijden maar moest daardoor een stuk langer naar het beginpunt wandelen. Het beoogde beginpunt was waar de spoorlijn door Baanhoek bij de wijk Dordrecht Stadspolders kwam, zie foto.

Na een goed half uur lopen was ik dus bij het beginpunt en liep meteen door. Eerst langs wat landbouwgrond en even later kwam ik op de Zeedijk van waaruit ik de Biesbosch aan de overkant van het Wantij goed zag liggen.

Bij een scherpe knik in de dijk kwam ik bij een veerpont de Nieuwe Merwede over. Die Nieuwe Merwede zou ik nog wel een tijd te zien krijgen. Dit pontje was wel het enige. Het was behoorlijk druk met auto’s en fietsers die wilden oversteken. Er stonden echter ook picknicktafels, één in de schaduw. Daar nam ik mijn eerste rustpauze. Het heet hier het Kop van ’t Land en op de kaart ziet het er ook wel een beetje uit als een landpunt.

Toen wandelde ik weer verder over de Zeedijk die nu de NIeuwe Merwede volgde. Mooi uitzicht had ik hier en daar. Zo op die dijk ving ik ook wel wat wind en dat was wel prettig bij de heersende temperatuur.

En daar lagen dan de rietlanden. Eerdere wandelaars rapporteerden er al over en beklaagden zich over brandnetels en slecht aangegeven paden. Waar gaat het over? Wel, de Nieuwe Merwede kan heel breed worden, zo’n 600 meter. Het grootste gedeelte staat echter in de zomer droog en zeker dus deze zomer. Dan groeien er riet, wilgen en natuurlijk ook brandnetels in deze schorren. Maar toen ik begon aan dit deel was er een goed aangeduid pad en nauwelijks hinder van brandnetels.

Wel waren er mooie paarse bloempjes en af en toe – met name in open delen – behoorlijk wat hoog opgeschoten groen.

Op een gegeven moment werd er aangegeven dat ik naar links moest maar er was geen pad. Op mijn GPSr zag ik dat het pad iets verder moest liggen en dat ging uiteindelijk dus goed. Nog steeds geen grond voor de gemelde klachten

Maar toen kwam er weer een aanduiding om naar links te gaan. Weer was er niets. Op de GPSr stond dit keer dat ik gewoon door moest lopen. Het was te zien dat er mij voor waren gegaan dus ik volgde dat vage pad. Uiteindelijk leidde het tot niets: ik was verdwaald. Hmm, wat nu. Ik had een regenbroek meegenomen om me te beschermen tegen brandnetels. Dat was nu wel nodig. Mijn fleece vest ook aan en goed dicht en toen gewoon met grof geweld door het struweel om het pad te vinden. Na zo’n 10 minuten had ik weer iets dat op een pad leek, maar beslist niet zoals in het begin. Uiteindelijk kwam ik bij het fietspad uit waar het pad in feite steeds langs lag. Daar meteen maar de beschermende kleding weer uitgetrokken en te drogen gehangen. Mooie tijd voor de lunch!

Na een goede rustpauze weer verder op weg. Weer de schorren in maar nu toch weer over redelijk goede paden. Natuurlijk ook hier mooie plekjes die de Biesbosch in zijn grootsheid wel tonen. Grappig wel om je te realiseren dat ik in Zuid-Holland sta en aan de overkant Noord-Brabant is.

Dan buigt de weg af en word ik door polder de Zuidpunt geleid. Veel bos, dat vind ik helemaal niet zo erg: lekker in de schaduw lopen. Niet ver van het eind van deze polder neem ik weer een rustpauze. Ik ben immers al op ruim drie kwart van de tocht. En haast maken heeft geen zin, want de trein-daluren zijn al afgelopen.

Wat daarna volgt is rondweg saai. Lange stukken weg zonder beschutting die me uiteindelijk bij de Kiltunnel brengen. Veel eentonig akkerland en pas tegen het einde wat meer huizen langs de weg. Eén stuk bouwland trok mijn aandacht: zie de foto. Een vreemd soort boom of struik is hier regelmatig geplant. Ik dacht eerst aan zonnebloemen maar die hebben nú juist een bloem. Ik kwam er niet achter. Thuis zocht ik het eens na: het zijn Pauloniaboompjes. Het is eigenlijk een exoot maar is goed bruikbaar om snel en duurzaam hout te produceren. Afijn, weer wat geleerd!

Deze wandeling was – dankzij het langere eerste stuk – 22,5 km lang. Onderweg heb ik 3 geocaches gelogd. Er waren er meer maar daar had ik geen belangstelling voor. De volgende etappe begint met een wandeling door de Kiltunnel: het zal mij benieuwen.