Tja, het was vandaag, ondanks dat het al midden oktober is, best wel goed weer. En er was nog een Lange Afstand Wandeling die ik nog niet had afgerond: het Zuiderzeepad. Daar waren toen wel wat redenen voor. Niet in het minst dat men én de Afsluitdijk voor voetgangers ontoegankelijk had gemaakt én op veel plaatsen aan de gang was gegaan met dijkverzwaring. Het eerste is nu opgelost: de werkzaamheden zijn afgerond. Het tweede is – na een heroverweging – voorlopig gestaakt nadat een andere beoordelingsmethode was ingevoerd. Kortom, zo’n drie jaar nadat ik de laatste etappe naar Monnickendam afrondde begin ik nu aan de etappe naar Durgerdam.
Langs de kerk loopt een pad dat min of meer rechtstreeks naar de zeekant leidt. Onderweg loop ik even om voor een geocache. Die maakt deel uit van een bijzonder aardig kabouterdorpje. Dat is altijd weer grappig om te zien.
Na een stukje wandelen kom ik bij de Gouwzee. Rechts aan de overkant zal het eilandje Marken liggen. Daar ben ik al wel eens geweest maar wellicht doe ik dat in het kader van deze LAW nog een keer. Voor nu laat ik het links liggen (de foto is achterwaarts gemaakt om de zon méé te hebben).
Een stuk verderop leidt het pad van de Gouwzee af, het Dijkeinde op. Ongeveer halverwege wil ik wel eens wat rusten en drinken maar bankjes zijn hier schaars. Dit bruggetje met daarachter het uitzicht op dit waterland blijkt een droge zitplaats.
Niet veel verder is het dorpje Zuiderwoude. Best wel groot en groen eigenlijk met – jawel – bankjes. Maar daar maak ik geen gebruik van.
Natuurlijk heeft het dorpje een kerk met een begraafplaats er om heen. Het is nog in gebruik ook als zodanig maar niet alleen voor dit dorp denk ik.
Als ik weer verder loop kom ik langs polderdijken en gemalen met mooie namen als Aandammergouw en Poppendammergemaal.
Over het landschap is niet zo heel veel te vertellen: veel grasland met ontelbaar veel slootjes en sloten er tussen, Bij sommige boerderijen is wel wat te zien. Zoals deze koe op het erf van een boerderij.
En wat te denken van een heus spookhuis hier. Je ziet het niet zo goed, maar er ligt een geraamte in het omgevallen wachthuisje. Verder worden we uitgenodigd om op 31 oktober langs te komen – ’s avonds – om Halloween te vieren.
Ik kan hier op een melkbus zitten om de lunch te nemen. Omdat er niet veel bankjes zijn langs deze route neem ik de plek hier maar.
In het kader van het thema dieren op het erf is hier ook nog een schaap. Ik ben hier tot vlak voor het gehucht Ransdorp gekomen en deze trok mijn aandacht. Ook is er hier een leuk uitzicht op de stompe kerktoren maar ik kan niet allebei goed in beeld krijgen.
Dan maar doorlopen tot het midden van het dorpje waar op de begraafplaats zowaar een bankje staat. Zo krijgen we de kerk wel goed in beeld en kan ik ook nog een appeltje nemen.
Ondertussen bestudeer ik de graven. Veel namen komen me bekend voor maar de voornamen niet.
Niet veel verder wandelend kom ik op de Durgerdammerdijk en begint het lange lintdorp Durgerdam. Op deze foto komt alles samen: dijkhuisjes, bootjes en mensen die werken: de was uithangen bijvoorbeeld. Door de vele geparkeerde auto’s is de weg vrij smal. Lijkt me interessant om te zien hoe de gemeente Amsterdam die dijk – op termijn – autovrij wil maken!
Een eind verderop staat de “Kapel”. Ooit begonnen als katholieke kerk is het via politiebureau uiteindelijk woonhuis geworden, Gerestaureerd door Stadsherstel overigens.
Een eind verderop leidt het pad van de dijk af en kom ik langs de hervormde kerk.
Nog wat verder mag ik van de weg en kom ik op een laarzenpad door het natuurgebied Waterland. Het is eigenlijk al de volgende etappe maar ik loop dit stuk om bij de bushalte te komen. Aan het eind van dit aardige pad volg ik de weg onder de A10 door om bij de bushalte te komen. De volgende keer zal ik hier wel weer aankomen om die etappe af te ronden.