Ger Koper's blog

Ombouw Opel Vivaro tot kampeerwagen (2)

Het is het oude liedje: je doet veel dingen maar uiteindelijk is weinig spectaculair. Isolatie aanbrengen. Montagelijsten aanbrengen. Een luchtkokertje weghalen. Allemaal aktiviteiten die nodig zijn maar die nauwelijks tot niet zichtbaar zijn, zeker in de eindfase. Belangrijk zijn ze wel.

Het meest spectaculaire deze week was het aanbrengen van montage-houtwerk bij het dakgat – voor het hefdak – en

voor het zijraam.

Daarbij wordt hout aan de binnenkant van de auto verlijmd met het plaatwerk van de auto. Het vereist behoorlijk wat werk maar aan het eind van de klus zal er helemaal niets van terug te zien zijn. Op dit moment lijkt het nog het meeste op een hoofd met krulspelden …

 

Ombouw Opel Vivaro tot kampeerwagen (1)

Al in oktober vorig jaar hebben wij een Opel Vivaro gekocht die omgebouw zou moeten worden tot kampeerwagen. Het is een keurig uitziende zilvergrijze wagen. Hij heeft nog geen nummerbord want hij moet nog ingevoerd worden.

We hadden afgesproken dat de ombouw tot kampeerwagen pas na de zomer van 2018 zou plaatsvinden. De Opel Vivaro zou bij de firma Hekkema KampeerAuto’s gestald blijven.

Toen onze andere kampeerwagen, een VW T4, verkocht was kwam de zaak in een stroomversnelling. Na de vakantie dus begonnen mee te helpen aan de ombouw van de wagen.

Het uitbouwen van het bestaande interieur was al gebeurd. De eerste week hebben we twee gaten in de auto gemaakt. Een voor het hefdak en een voor het zijraam. Verder moest er hier en daar een verdikking worden weggeslepen zodat het plafond er strak in gelegd kan worden. Hieronder een impressie van de eerste akties.

Volgende week gaan we weer verder.

Dag 16: Terugreis

Tja, daar is eigenlijk weinig meer over te zeggen. Alles is voorspoedig verlopen.

Zaterdagmiddag hadden we nog een brunch met een collega met familie uit Montreal. Daarna rustig naar de luchthaven en daar de noodzakelijke veiligheidscontrole doorgelopen. De vlucnt was prima verzorgd en weer bleek dat KLM een betere service verleent dan Delta, haar partner.

Eenmaal in Nederland aangekomen deden trein en bus ook hun werk dus waren we op tijd thuis om de boel uit te pakken en op te slaan voor de volgende keer.

Dag 15: Nationale Park Jacques-Cartier rivier

Laatste dag in Canada en ook in Noord Amerika. Tijd om nog even wat natuur te verkennen. We togen daarom naar het Parc National de la Jacques-Cartier. Ik stond zelf even te kijken van de vrouwelijke benaming van Jacques Cartier. Maar het park is vernoemd naar een rivier (vrouwelijk) en die is vernoemd naar een man: Jacques Cartier.

Na de wandeling zijn we rustig, met inachtneming van lunch- en theepauze, naar Montreal gereden. Eenmaal in het hotel hebben we het rustig aan gedaan en een eenvoudige maaltijd genoten.

 

Dag 14: Quebec stad

Quebec stad hadden we ook al jaren geleden bezocht. Maar meer dan een vage herinnering was het niet. Wellicht onttrokken we de meeste herinneringen wel aan een 3D puzzel van het Frontenac, het grote kasteelhotel van de stad.

Vanochtend hebben we door de stad gewandeld. We volgden de wandeling volgens een toeristenboekje. In ieder geval kwamen we daarmee langs de hoogtepunten van de stad.

De meeste van die hoogtepunten betreffen gebeurtenissen uit de vrijdheidsstrijd. Verder zoals gebruikelijke wat geloofshuizen.

Vanavond hebben we een afscheidsdiner met de studenten.

Dag 13: Kingsey Falls

Vandaag was het plan om via een papierfabriek in Kingsey Falls naar Quebec City te trekken. Dat is gelukt.

De eerste stop was dus Kingsey Falls. Eigenlijk meer stroomversnellingen: het geeft zeker mooie plaatjes

We waren wat vroeg dus we konden ook een nabijgelegen parkje bezoeken. Het dorpje heeft natuurlijk veel te danken aan de aanwezigheid van de papierindustrie.

Om een uur waren we allemaal gereed voor het bezoek aan de papierfabrieken. Na de rondleiding door bleek dat eega niet verder mee mocht omdat ze geen dichte schoenen had. De rondleiding door de fabrieken duurde best lang dus dat was afzien voor haar. De studenten vonden het voornamelijk heel warm.

Toen verder naar Quebec CIty. Ons hotel is helemaal bovenop de heuvel en geeft een geweldig uitzicht over de rivier. Wij zijn toch maar eerst wat gaat eten en drinken in een echt Quebecois restaurant, la Buche.

 

Dag 12: McGill en HydroQuebec

Vandaag was een dag van rondleidingen. Eerst bij de chemische technologie afdeling van McGill University. Daarna bij een van de vele waterkrachtcentrales. Deze was in Beauharnois, zoals altijd een indrukwekkende ervaring.

In de avond zijn we uit eten gegaan met de organisatoren van de buitenlandreis voor de studenten. Het leek ons gepast dat te doen bij een Braziliaans restaurant, al was het maar om herinneringen aan een eerdere buitenlandreis in leven te houden. Ook de “all you can eat” menu-mogelijkheid leek ons gepast!

Dag 11: Walking down memory lane

We hebben in 1995 een klein half jaar met de kinderen doorgebracht in Montreal. Vandaag zouden we herinneringen daaraan ophalen.

Een standbeeld dat meteen opviel was “de verlichte menigte” van Raymond Mason.

Ik werkte bij de Pulp and Paper Research groep van McGill University. Het gebouwtje stond er nog steeds.

Daarna zijn we met de bus naar Iles-des-Soeurs (Nun’s Island) gereden om te zien hoe het appartment, de kleuterschool met het zwembadje en het winkelcentrum er bij lagen.

Een plek die we veel bezochten was de “berg” Mont Royal en het iets lager liggende Belvedere.

Tenslotte hebben we nog door de oude stad bij de haven gewandeld.

Het was daarna echt wel tijd om ergens in de schaduw een biertje te drinken. Later zijn we nog wat gaan eten bovenop het Nelson gebouw.

Het uitzicht was minder goed dan we gedacht hadden, maar het was er wel leuk.

Dag 10: van Boston naar Montreal

Tja, een reisdag. ‘s ochtends de auto naar de verhuurder teruggebracht. Met de shuttle naar het geschikte deel van de luchthaven. Ontbijt en tijd wachten tot we in het vliegtuig moesten. Aangekomen in New York – ja ja een omweg maar het kon niet anders – wachten op het volgende vliegtuig.

Maar dan, in Montreal, viel het ons weer op hoe vriendelijk de ontvangst van buitenlanders is. Je wordt niet als potentiele misdadiger maar als gewoon mens tegemoet getreden en wordt netjes geholpen.. Als je zelf aardig doet krijg je al gauw een glimlach. Hoe verfrissend na New York!

We deden luux door een taxi van de luchthaven naar het hotel te nemen. Onderweg probeerden we gebouwen en straten te herkennen. Lastig want zoals te verwachten viel was veel veranderd. Het hotel is prima overigens maar kennen we zeker niet van vroeger hoewel het heel klassiek aandoet.

Meteen op pad gegaan naar wat te eten en te drinken. Gevonden in La Belle & La/e Boeuf.

Morgen meer!

 

Dag 9: Boston

Een paar plekken in Boston verdienden speciale aandacht. De eerste was Harvard Square. Hoewel de naam veel doet vermoeden bleek het plein niet echt indrukwekkend te zijn. Vanzelfsprekend eerst een geschikt café opgezocht. We kwamen er nog Nederlanders tegen die hier hun promotieonderzoek aan het doen waren. Zo zie je maar. De naam van het café is ook verassend.

We hebben nog wat rondgewandeld op de campus van Harvard maar eigenlijk was het gewoon een universiteit met veel vooral nuttige gebouwen.

Daarna naar het Museum of Fine Arts, waar vooral veel kunst van Amerikaanse schilders en dergelijke wordt tentoongesteld. Maar ook veel Europese kunst. Een ervan trok onze aandacht, een schilderij van Max Beckmann uit 1945 toen hij in Amsterdam was.

Verder kon je er leuk spelen met beelden …

Toen was het tijd voor een borrel. Dit keer geen ordinair biertje maar een heuse wijnproeverij. De eerste die ik nam was een fruitige witte wijn, lekker maar niet al te bijzonder. De tweede was de moeite waard! Laten we even duidelijk zijn: hij doet zijn naam geen eer aan! Tenslotte lekker gegeten in China Town, the Q.