De voorspellingen waren lange tijd van te voren goed maar net voor vertrek kwamen er regendruppeltjes in beeld. Maar niet te veel dus toch maar op pad.

Het eindpunt van vorige keer, de eindhalte van tramlijn 7 bij het Flevopark, was nu het begin. Zo’n park maakt meteen een leuke start van de wandeling. Alleen die dreigende lucht … Helaas bleef het daar niet bij. Af en toe vielen er wat druppels. Maar toen waaide het nog niet en kwam er maar weinig naar beneden. Niet eens genoeg om de capuchon op te doen.

Aan de andere kant van het park was de Amsterdamsebrug over het Amsterdam-Rijnkanaal, in feite ligt de monding dus aan de andere kant op de foto gezien. De dreigende wolken laten weinig te fantaseren maar daarachter schijnt de zon!

Inmiddels loop ik over de Diemerzeedijk en zoals hiernaast afgebeeld langs het Gemeenlandhuis van het waterschap van Diemen. Het stamt uit het begin van de 18de eeuw. Op sommige dagen is het opengesteld maar het spreekt voor zich dat dat nu niet was. Doorlopen dus maar …

Inmiddels is vanaf de dijk nu vrij uitzicht op het IJ en ook op de dijken die verderop lopen. Aan de overkant de sluizen en het Zeeburgereiland. Let op de bewolking: grijs maar er is af en toe een stukje blauw! Helaas zal eerst nog wat regen volgen, nog steeds niet echt veel gelukkig.

Na weer een brug kom ik in een Amsterdamse nieuwbouwwijk: IJburg. Niet echt leuk om te wandelen maar gelukkig kom ik al snel weer langs de zeedijk; rechts blijft nog wel bebouwing. Halverwege loop ik daar even in: bij het haventje is café NAP en die hebben koffie met appeltaart voor mij. Dat is een mooie onderbreking na zo’n 5 km wandelen.

Dan de Diemerzeedijk weer op om verder langs de voormalige Zuiderzee te lopen. Het duurde even voordat ik het in de gaten had maar opeens was de helmel strak blauw. Helaas was ook een koude Noordenwind opgestoken. Gelukkig had ik die de meeste stukken van opzij of in de rug.

Danzij die heldere hemel is verderop ook goed het Fort Pampus te zien, een eilandje dat ruwweg vóór Muiden ligt. Daar wil ik nog wel eens een keertje naar toe. Het is ook eigenlijk onderdeel van de Zuiderzeeroute maar er is nu geen mogelijkheid om er nu naar toe te gaan. Komt nog!

Weer een stuk verder kom ik langs de haven van Muiden. Aan de linkerkant op de foto het Muiderslot en aan de rechterkant een fort bij de monding van de Vecht. Verderop in het plaatsje kom ik bij Brasserie Floris. Hier was ik eerder tijdens de Graaf-Floris-V-wandeling en toen nam ik koffie. Nu was het tijd voor de lunch.

Na de lunch weer verder langs de zeedijk. Heerlijk zo’n pad dat praktisch ongehinderd door ander verkeer door het land leidt. Af en toe een wandelaar, dat is wat ik tegenkom. En een keer werklui die met het onderhoud van de dijk bezig zijn.

Verderop is ook de verharding weg zodat ik een groot stuk van de wandeling over gras loop. De wind is wel straf van de zijkant en ik zie dat een ouder echtpaar daar duidelijk moeite mee heeft. Gelukkig draait de dijk verderop iets naar het Zuiden zodat ik meer de wind in de rug krijg. De regenjas gaat weer uit, het begint echt een beetje warm te worden zo in de zon.

Het laatste stuk van de wandeling voert buitenom Muiderberg. Zo’n strand als hier doet me denken aan mijn jeugd. Rond mijn zevende mocht ik mee met zomerkamp in de grote vakantie. Dat betekende met de bus naar Muiderberg om in het water en op het strand te spelen. Dat zal hier geweest zijn. Ik weet nog wel dat de zeebodem heel klei-achtig was en we haalden grote slierten alg naar boven om naar andere kinderen te gooien.

Bijna aan het eind van het stadje buigt het spoor van het strand af: de weg naar de bus die me naar station Naarden-Bussum zal brengen. Volgende keer meer!