Ljubljana impressies

Ljubljana is een stad met vele verhalen. Een draak speelt daarin vaak een rol. Je komt die draken dan ook overal tegen, ook een kleintje in het gemeentehuis.

Wat pas na verloop van tijd opvalt zijn de vele binnenplaatsjes. Sommigen zijn al tijden niet onderhouden en andere zien er pico bello uit.

 

Een steegje trok onze bijzondere aandacht. Niet alleen werd daar een sleutel afgebeeld – naar later bleek heeft Ljubljana hetzelfde sleutelsymbool als Leiden,

maar er was ook het kunstwerk “Gezichten” van Jakov Brdar.

Aanvankelijk dachten we dat het schedeltjes waren, maar later werd duidelijk dat het om de gezichten ging.

Al wandelend naar het Tivoli park dachten we aanvankelijk door een componistenbuurt te lopen. Maar opeens liepen we in de Stefanova ulica. Bovendien vonden we op de hoek, bijna weggestopt tussen het gebladerte, een plakaat met de stralingswet van Stefan. De constante σ daarin is mede door zijn student Boltzmann afgeleid, vandaar de naam Stefan-Boltzmann constante. Bij nader onderzoek blijkt Josef Stefan inderdaad in Slovenië geboren te zijn.

Ombouw Opel Vivaro tot kampeerwagen (3)

De afgelopen twee weken zijn we af en toe bezig geweest aan de kampeerbus. Er zijn een heleboel kleine dingetjes die moeten gebeuren aan de bus. Allemaal ter voorbereiding van de grote inbouw. Zodra alles af is zie je daar helemaal niets meer van..

Vandaag was het zover. Aan de stijlen bij de achterdeur kon de wandbekleding aangebracht worden. De camperbouwer zweert bij wit kunstleer aan het plafond en grijs langs de zijkanten. Dat vinden we veel te gevoelig voor beschadiging en verontreiniging.  Donkergrijs naaldvilt leek ons veel beter. Voordeel is dat het geluid nogal dempt. Nadeel is dat de camperbouwer er minder ervaring mee heeft, dus moesten we af en toe zelf wat uitzoeken. Maar het is gelukt en het resultaat mag er zijn. Alleen nog uitzoeken hoe we de verbindingen bij de randen gaan uitvoeren. Op het web waren mensen die het hadden over een klein freesje. Het materiaal is best wel sterk, dus dat gaan we nog proberen.

 

Ombouw Opel Vivaro tot kampeerwagen (2)

Het is het oude liedje: je doet veel dingen maar uiteindelijk is weinig spectaculair. Isolatie aanbrengen. Montagelijsten aanbrengen. Een luchtkokertje weghalen. Allemaal aktiviteiten die nodig zijn maar die nauwelijks tot niet zichtbaar zijn, zeker in de eindfase. Belangrijk zijn ze wel.

Het meest spectaculaire deze week was het aanbrengen van montage-houtwerk bij het dakgat – voor het hefdak – en

voor het zijraam.

Daarbij wordt hout aan de binnenkant van de auto verlijmd met het plaatwerk van de auto. Het vereist behoorlijk wat werk maar aan het eind van de klus zal er helemaal niets van terug te zien zijn. Op dit moment lijkt het nog het meeste op een hoofd met krulspelden …

 

Ombouw Opel Vivaro tot kampeerwagen (1)

Al in oktober vorig jaar hebben wij een Opel Vivaro gekocht die omgebouw zou moeten worden tot kampeerwagen. Het is een keurig uitziende zilvergrijze wagen. Hij heeft nog geen nummerbord want hij moet nog ingevoerd worden.

We hadden afgesproken dat de ombouw tot kampeerwagen pas na de zomer van 2018 zou plaatsvinden. De Opel Vivaro zou bij de firma Hekkema KampeerAuto’s gestald blijven.

Toen onze andere kampeerwagen, een VW T4, verkocht was kwam de zaak in een stroomversnelling. Na de vakantie dus begonnen mee te helpen aan de ombouw van de wagen.

Het uitbouwen van het bestaande interieur was al gebeurd. De eerste week hebben we twee gaten in de auto gemaakt. Een voor het hefdak en een voor het zijraam. Verder moest er hier en daar een verdikking worden weggeslepen zodat het plafond er strak in gelegd kan worden. Hieronder een impressie van de eerste akties.

Volgende week gaan we weer verder.

Dag 16: Terugreis

Tja, daar is eigenlijk weinig meer over te zeggen. Alles is voorspoedig verlopen.

Zaterdagmiddag hadden we nog een brunch met een collega met familie uit Montreal. Daarna rustig naar de luchthaven en daar de noodzakelijke veiligheidscontrole doorgelopen. De vlucnt was prima verzorgd en weer bleek dat KLM een betere service verleent dan Delta, haar partner.

Eenmaal in Nederland aangekomen deden trein en bus ook hun werk dus waren we op tijd thuis om de boel uit te pakken en op te slaan voor de volgende keer.

Dag 15: Nationale Park Jacques-Cartier rivier

Laatste dag in Canada en ook in Noord Amerika. Tijd om nog even wat natuur te verkennen. We togen daarom naar het Parc National de la Jacques-Cartier. Ik stond zelf even te kijken van de vrouwelijke benaming van Jacques Cartier. Maar het park is vernoemd naar een rivier (vrouwelijk) en die is vernoemd naar een man: Jacques Cartier.

Na de wandeling zijn we rustig, met inachtneming van lunch- en theepauze, naar Montreal gereden. Eenmaal in het hotel hebben we het rustig aan gedaan en een eenvoudige maaltijd genoten.

 

Dag 14: Quebec stad

Quebec stad hadden we ook al jaren geleden bezocht. Maar meer dan een vage herinnering was het niet. Wellicht onttrokken we de meeste herinneringen wel aan een 3D puzzel van het Frontenac, het grote kasteelhotel van de stad.

Vanochtend hebben we door de stad gewandeld. We volgden de wandeling volgens een toeristenboekje. In ieder geval kwamen we daarmee langs de hoogtepunten van de stad.

De meeste van die hoogtepunten betreffen gebeurtenissen uit de vrijdheidsstrijd. Verder zoals gebruikelijke wat geloofshuizen.

Vanavond hebben we een afscheidsdiner met de studenten.

Dag 13: Kingsey Falls

Vandaag was het plan om via een papierfabriek in Kingsey Falls naar Quebec City te trekken. Dat is gelukt.

De eerste stop was dus Kingsey Falls. Eigenlijk meer stroomversnellingen: het geeft zeker mooie plaatjes

We waren wat vroeg dus we konden ook een nabijgelegen parkje bezoeken. Het dorpje heeft natuurlijk veel te danken aan de aanwezigheid van de papierindustrie.

Om een uur waren we allemaal gereed voor het bezoek aan de papierfabrieken. Na de rondleiding door bleek dat eega niet verder mee mocht omdat ze geen dichte schoenen had. De rondleiding door de fabrieken duurde best lang dus dat was afzien voor haar. De studenten vonden het voornamelijk heel warm.

Toen verder naar Quebec CIty. Ons hotel is helemaal bovenop de heuvel en geeft een geweldig uitzicht over de rivier. Wij zijn toch maar eerst wat gaat eten en drinken in een echt Quebecois restaurant, la Buche.

 

Dag 12: McGill en HydroQuebec

Vandaag was een dag van rondleidingen. Eerst bij de chemische technologie afdeling van McGill University. Daarna bij een van de vele waterkrachtcentrales. Deze was in Beauharnois, zoals altijd een indrukwekkende ervaring.

In de avond zijn we uit eten gegaan met de organisatoren van de buitenlandreis voor de studenten. Het leek ons gepast dat te doen bij een Braziliaans restaurant, al was het maar om herinneringen aan een eerdere buitenlandreis in leven te houden. Ook de “all you can eat” menu-mogelijkheid leek ons gepast!