Ivanhoe

Aanvankelijk konden we alleen televisie kijken bij de buren, op woensdag- en zaterdagmiddag. Uit die tijd herinner ik me series als Swiebertje en Okkie Trooy. Later kregen we zelf ook een televisie-toestel en toen speelde ook Ivanhoe, ridderverhalen op basis van de historische roman van Sir Walter Scott. Het was allemaal reuze spannend en alle kinderen wilden op straat ook zwaardvechten en dergelijke. Het moet die tijd zijn geweest dat ik graag ook een gramofoonplaatje wilde hebben met het lied dat er bij hoorde. Mijn ouders, mijn moeder met name, vond dat maar niets. Na een paar keer luisteren zou ik het zat zijn. Daar had ze gelijk aan, overigens. Maar mijn oma, haar moeder, vond het nodig om mij toch zo’n kado te doen. Zoals gezegd, ik heb er weinig mee gedaan.

Dat ene Co Hagedoorn dat liedje Ivanhoe zong is me nooit bijgebleven. Wel weet ik dat de achterzijde het liedje Simsalabim bevatte. Dat was lang niet zo boeiend als het liedje over Ivanhoe. Dat ging tenminste ergens over.

Alles op een Plaat

Als kinderen werden we zaterdagavond in bad gedaan. Aanvankelijk in een tobbe maar toen we verhuisden naar een tuinstad-woning werd dat het lavet. Mijn vader maakte er een feestje van om dan de grammofoonplaat Alles op één plaat op te zetten. Eigenlijk vonden we alleen het eerste stukje echt leuk, het begon met een vrolijk zingend kinderkoor met meteen daarna voor ons het hoogtepunt, het Kleuterpraatje door Alexander Pola en Peter Piekos. Daarna werd het voor ons wat saai tot op de tweede helft Willy Alberti een aanstekelijk Ti diro ten gehore bracht waarna de toen populaire Swiebertje (Joop Doderer) met anderen een kluchtig stukje hoorspel, Koek en Ei , ten gehore brachten. De rest van de grammofoonplaat is mij minder bij gebleven, maar als je zin hebt om deze in zijn geheel te horen kun je hem hier vinden.

De plaat Alles op één plaat werd in 1959 gemaakt voor de actie Alles op een kaart ten bate van de Nederlandse jeugd. (Nederlandse Jeugd Gemeenschap, sectie Jeugdzorg; Centraal Genootschap voor Kinderherstellingsoorden en Gezondheidskolonies; Stichting Vakantieverblijven Lagere Schooljeugd).

14: Udaipur – de tuinen

Vandaag maar eens flink wat lichaamsbeweging. De tuinen van Udaipur lenen zich daar prima voor, zeker als er een stevige heuvelbestijging bij zit.

Saheliyon ki Bari

Tuin der Hofdames

De Tuin der Hofdames is een toeristische trekpleister. Maar deze keer hoefden we eens een keer niet aan de hand van een gids door het park maar konden we ons eigen plan trekken.

Saijan NiwasTuin

Saijan Niwas Tuin

De Saijan Niwas Tuin is veel minder een toeristische trekpleister, maar toch park en dierentuin in een. Het was er heerlijk koel om te wandelen, hoewel er minder bezienswaardigheden waren.

Karni Mata tempel

Karni Mata tempel

Aan de andere kant van de park was het een klein stukje lopen naar het park om de Karni Mata tempel te bereiken.

We zijn de berg wel opgegaan en hebben onderweg foto’s gemaakt. De tempel zijn we voorbijgegaan.

Voor de terugweg hebben we gebruik gemaakt van de kabelbaan.

Sunset Point

Onderaan de berg, vlakbij het Sunset Point zou ook nog een schat verborgen zijn. Die was er dus niet, maar wel een mooi plaatje …

Onderweg kwamen we nog leuke plantjes en …

… beestjes tegen.

Na deze wandeling zijn we gaan lunchen om ons vervolgens klaar te maken voor de reis huiswaarts.

13+: Udaipur bruiloft

Het echtpaar dat ons had uitgenodigd voor de bruiloft trouwde in totaal drie keer, een keer voor de wet in Nederland, een keer hindoestaans in de woonplaats van de ouders van de bruidegom en een keer islamitisch bij de ouders van de bruid. Bij geen van de drie evenementen konden we aanwezig zijn. We waren wel bij het bruiloftsfeest in de geboortestad van de bruid.

Voorbereiding voor de bruiloft

De voorbereidingen waren al in volle gang toen wij in Udaipur aankwamen.

Het feest werd georganiseerd in de Rotary Club van Udaipur. Er was een grote verlichte toegangspoort gemaakt met klokken en veel licht, op het grote grasveld waren stoelen en tafels geplaatst en aan de rand werd eten uitgestald. In de grote zaal werden de voorbereidingen getroffen voor wat een grote show zou worden.

Bruidspaar met wederzijdse moeders (verwisseld).

Van alle gasten moest een foto gemaakt worden bij de fotoshoot lokatie. Zo ook van het bruidspaar.

Dans

Toen eindelijk iedereen in de zaal zat kon de show beginnen. Die werd geleid door een neef en nicht van het bruidspaar; zij spraken af en toe in het engels zodat we redelijk konden volgen wat er gebeurde. Het grootste deel bestond uit dansen – modern en oud – van familieleden. Er waren ook mensen die een lied voordroegen en er was een spel met twee stoelen met de ruggen tegen elkaar waar het bruidspaar in moest zitten. Er werden vragen gesteld van het soort: wie van de twee kookt? De bruid en bruidegom moesten onafhankelijk dan een dames- of herenschoen opsteken. Dat ging wonderwel goed maar er waren ook missers tot grote hilariteit van de zaal.

Disco

De show ging naadloos over in een disco en die ging – voor zover wij konden nagaan – de hele avond verder. Wij volgden veel familieleden naar buiten waar we van de maaltijd genoten. Toen het merendeel vertrok werden wij ook naar het hotel gebracht. Het was een bijzondere ervaring!

13: Udaipur

Swarrop Vilas

Vandaag en morgen verblijven we in hotel Swaroop Vilas, aan het Swaroop meer.

Stadshotel Udaipur

Als eerste bezochten we vandaag het stadshotel van Udaipur, het voormalige paleis van de machthebbers hier. Je krijgt er een aardige indruk hoe de heersers hier leefden tot midden twintigste eeuw.

Onze indruk is gevarieerd. Veel werd helaas met plastic beschermd wat op zich goed is maar het onmogelijk maakt om goede foto’s te maken. Toch wat pogingen.

Jagdish Mandir

Na de lunch hebben we nog even een tempel bezocht, de Jagdish Mandir. De tempel mag wel bezocht worden maar binnen mogen geen foto’s worden gemaakt.

Daarna zijn we met een brommer riksja naar het hotel terug gegaan. De binnenstad was helemaal verstopt dus het duurde wel even voor we er doorheen waren. Ook dat was wel een aardige ervaring.

12: Jodhpur – Udaipur

Ranakpur Jain tempel

De autoreis van Jodhpur naar Udaipur is goed verlopen. Onderweg stopten we bij de tempel van de Jain in Ranakpur. Een bijzondere tempel voor een bijzondere geloofsovertuiging. Mahatma Ghandi was hindoestaan en hing ook het Jain geloof aan.

Hierboven wat impressies van de tempel.

Vlakbij namen we de lunch om daarna in een ruk door te rijden naar Udaipur. We kwamen aan bij het hotel en werden ontvangen door twee neven van de bruid. Daarna begonnen de voorbereidingen voor de bruiloft.


11: Jodhpur

Jodhpur – de blauwe stad

Een drukke dag vandaag met een rondleiding met veel variatie in en om Jodhpur, de blauwe stad. De naam heeft het te danken aan de indigo kleur van de huizen.

Meharangarh fort

Meharangarh fort

Via een kronkelweg vanaf de stad bereiken we eerst het Meharangarh fort. Het is nog wat in de ochtendmist (geen smog). Het ziet er imposant uit en vanuit een parkeerplaats kunnen we een aardig foto maken.

Er is ook hier veel te zien, hierboven een impressie.

Jaswant Thada

Jaswant Thada

Zoals we al vaker in India gezien hebben zijn de graftombes imposanter dan de paleizen, meestal forten. Natuurlijk werden de tombes veel minder gebruikt, maar toch.


Binnen de tombe komt indirect licht door de doorschijnende marmeren muur. Het geeft een heel bijzonder effect. Verder staan in de tuin om de grote tombe voor de Rani kleinere tombes voor de familieleden.

De markt van Jodhpur

Markt

De markt is grotendeels verspreid over een groot aantal straatjes, sommige meer winkel, sommige meet stal.

Klokketoren

In het midden van de stalletjes staat de klokketoren. Het is er druk, ook al omdat van alles langsrijdt: beladen ezels, paarden, voetgangers, brommers en ook af en toe een auto.

Rond de markt zijn ook aardige huisjes en tempels te vinden. Het is een allegaartje waarvan hier boven een impressie.

Bishnoi jeep safari

Bishnoi jeep safari

De Bishnoi zijn een groep Indiase mensen die zich om religieuze redenen afgescheiden hebben. Wij mochten bij een familie op bezoek.

Bij de familie zagen we hoe de traditionele opium-drank werd gemaakt (nu verboden), hoe een tulband wordt gewikkeld en hoe het leven verder op de boerderij is. Alle boerderijen in de omgeving zagen er welvarend uit. Een mooie tocht was het.

Beestjes

Bij de safari, maar ook op de andere lokaties kwamen we wat leuke beestjes tegen die hun best deden om fotogeniek te zijn. Hier boven een keur.


10: Bikaner – Jodhpur

De reis van Bikaner naar Jodhpur verliep rustig op deze Nieuwjaarsdag. De chauffeur had wel een verassing voor ons onderweg.

Kami Mata tempel

Hij bracht ons naar de Karni Mata tempel of wel de Rattentempel. Hier worden de ratten vereerd en het zij duidelijk dat zij daar goed gebruik van maakten.

Afgezien van het brengen van offers was het de kunst om een albino rat te zien en liefst aanraken. Aanraken gaat gemakkelijk want zo vet als ze zijn zo langzaam bewegen ze. Veel offers zijn voor hun en bovendien ligt de grond vol met rattenvoer. Dankzij onze chauffeur hebben we alle drie de albino gezien. Dat brengt geluk wil de mythe.


9+ Nieuwjaarsgaladiner in Bikaner

Nieuwjaarsgaladiner

Voor oudejaarsavond was een galadiner gepland. Snacks zouden de avond doorlopend beschikbaar zijn en dineren kon in de eetzaal. Verder zou er muziek georiganiseerd worden. Er werd groots uitgepakt.

Dubbeldrank

Voor de drank was een aparte regeling: een cocktail aangeboden door het huis en verder bij aanschaf van een grote fles een kleine fles extra; zowel wijn als bier.

Doedelzakspeler

De meest markante muziekbijdragen werden geleverd door een doedelzakspeler die werd begeleid door een drum en een sambabal.

Het grootste deel werd verzorgd door een paar DJ’s die indiase pop speelden. De dames dansten alsof dit hun gouden kans was! De stafleden waren bezig met de houtvuren, stoelen en tafels en de snacks en drank.

Het feest duurde nog twee uur na Nieuwjaar. Wij hebben ons wat eerder teruggetrokken in ons appartement om wat slaap te vergaren en de volgende ochtend bereid te zijn tot de volgende rit.