2: Delhi – Agra

De reis van Delhi naar Agra neemt normaal gesproken zo’n vier-en-een-half uur in beslag. De tolwegen waren verbazend rustig. Maar waar we door bewoonde gebieden moesten, zoals eerst Delhi en daarna Agra, was het al snel stapvoets gaan langs brommers/motors, paddy cabs, auto’s, bussen en vrachtwagens. Wij konden niet veel anders doen dan rustig afwachten waar de chauffeur ons brengen zou.Onderweg stopten we een keer bij een wegrestaurant waar de Costa koffie-zaak ons het meeste trok. Ook dit was duidelijk weer ingericht op toeristen.

Toegangspoort Baby Taj.

Bij Agra zouden we – als een soort tussenstop maar eigenlijk bijna eindstop – een rondleiding krijgen door de Baby Taj. Het is welliswaar een toeristische trekpleister maar wordt niet zo goed bezocht. Grote voordeel daarvan is dat er meer gelegenheid is om de details te bekijken die vervolgens ook beter geconserveerd zijn.

Tombe bij Baby Taj.

De minaretten op de tombe zijn eigenlijk niet zo groot, het is dan ook geen echte moskee. Maar samen met een van de toegangspoorten en de tuin maakt het toch een mooi plaatje.

Het was lekker weer en we hadden geen haast, dus hebben we eens de tijd genomen om wat meer details te bekijken. Hierboven dus een collectie van detailfotoos van de tombe en de minaret …


… en allerlei beestjes die rondliepen en vlogen, voor zover we ze in beeld konden krijgen …

… en dan natuurlijk ook de bloempjes. De structuur van en rond de tombe is volledig symmetrisch. Maar door verschillende zon-belichting trekt de natuur zich daar minder van aan. Jammer voor de architect!

Tenslotte vertrokken we naar Villas21, een soort van klassiek gasthuis – Table d’Hôte in Frankrijk. Je kunt er slapen en maaltijden met de andere gasten genieten, hoewel alleen op de eigen kamer vast ook kan. Hier zijn we de middag en avond gebleven. Het was lekker luieren vandaag.

1: Delhi

Na een goede vlucht ‘s ochtends in alle vroegte aangekomen op de luchthaven van Delhi. Na de gebruikelijke formaliteiten konden we naar de aankomsthal waar onze chauffeur al stond te wachten. Snel werden we naar het Tavisha hotel gebracht, het heeft meer van een guesthouse, en daar nog wat gaan slapen. Een paar uur later, rond 10 uur, zou de gids ons komen ophalen voor de rondleiding door Delhi.

Jama Mashid

De volgende dag zouden we pas om 10 uur opgehaald worden, dus we konden wat langer slapen. ‘s Ochtends na het ontbijt was de auto er al zo’n half uur eerder. We hadden een chauffeur met chique wagen en een goed engels-sprekende gids. We vermoedden dat de chauffeur ook goed engels sprak, maar hij zei geen woord. Na een korte rit waren we bij de eerste bezienswaardigheid, de Jama Mashid. Een indrukwekkende moskee die wel wat onderhoud kon gebruiken. De ingelegde marmeren vloeren en muren zien er desondanks indrukwekkend uit. De tand des tijds hebben ze in ieder geval redelijk doorstaan.

Stadsgezicht vanaf Jama Mashid

Zoals met zoveel plaatsen, inclusief de hotels waar we kwamen, was deze moskee goed afgeschermd van de rest van de stad. Maar vanaf de trap er naar toe kon je een goed gezicht krijgen op de drukte hier en daar.

Heilige koe bij oude stad.

Met de taxi werden we vervolgens naar een verzamelplek van riksja’s en paddy cabs genomen. We kregen daar de keuze: zonder gids met riksja of paddy cab met gids. We kozen voor de laatste. Het werd een soort achtbaan-ervaring door de straatjes in de omgeving. Veel winkels waren dicht, waarschijnlijk vanwege de zondag. Niettemin was het er behoorlijk druk en de chauffeur maakte de meest interessante maar vooral onverwachte capriolen om er tussendoor te wurmen. Vanzelfsprekend stonden er ook heilige koeien op de weg waar zorgvuldig omheen gelaveerd moest worden. Daarna gingen we een stuk over de markt wandelen. Dat was meer naar onze zin, we konden tenminste alles eens rustig bekijken.

Op het dak van een gebouwencomplex in de oude stad.

Het was de gids inmiddels duidelijk dat we wel in waren voor wat bijzondere uitzichtjes. Hij bracht ons naar de bovenkant van een complex, een voormalige overdekte markt maar nu gewoon een gebouw met overal kleine woninkjes en winkeltjes. Bovenop hadden we uitzicht over de stad en in het bijzonder op een anders niet-toegankelijke moskee.

Duivenmelkers in oude stad.

Het meest bijzondere was het uitzicht op een ander dak waar een groep duivenmelkers hun duiven dirrigeerden. De duiven zwermden hoog in de lucht en doken af en toe naar beneden om door de met doeken wuivende melkers weer weggestuurd te worden. Verder werden we langs allerlei kraampjes geleid, de een nog exotischer dan de andere. Sommige waren duidelijk ingericht voor toeristen en naar een er van – een kruidenstal – werden we na getoonde belangstelling voor kruiden geleid. Er was daar veel lekkers te koop en dat hebben we dan ook gedaan. Het meeste kruiden en thee, maar voor tussendoor ook masala-cashew noten. Die zijn nu op, overigens …

Boom bij Rode Fort

Na de wandelingen door de oude stad werden we weer naar de auto geleid en die probeerde ons door het drukke verkeer naar het Rode Fort te leiden. Uiteindelijk waren we op de parkeerplaats en werden keurig langs de lange wachtrijen geleid: toeristen betalen iets meer dan 10x de toegangsprijs maar krijgen dan wel voorrang! Terwijl we wachtten tot de gids de kaartjes geregeld had konden we even rondkijken. Het fort is zo groot, dat er van dichtbij nauwelijks een overzicht van is te krijgen. Voor de mooie foto’s met blauwe hemel moet je op het internet maar zoeken. Hierboven een foto met het tweede probleem: mist. In de stad zelf viel het niet zo op, maar over de langere afstanden was het niet mogelijk veel te onderscheiden.

Marmeren inlegwerk bij Rode Fort.

Ook hier was er veel te zien en van allerlei aard. Het was in vele handen geweest, onder andere Britse, en bovendien had de keizer de goede gewoonte om zoveel mogelijk mensen tevreden te stellen. Dus er waren gebouwen met een duidelijke moslimsignatuur, maar ook met Britse, met die voor brahmanen maar ook voor de onaanraakbaren. De kunst van het inleggen van marmer werd hier bijzonder mooi en nog geheel intact gedemonstreerd.

Eekhoorn in Rode Fort.

Gezien de omvang is het niet vreemd dat er ook een scala aan beestjes en beesten te vinden is. Bovenstaande eekhoorn vonden we best de moeite om even mee te nemen.

Vuilnisbak bij gedenkplaats Ghandi.

Het was ons al opgevallen dat de stad er relatief schoon uitzag. De toeristische bezoekplaatsen dan natuurlijk ook. De gids wees ons er op dat de regering al een tijd aktie voert om Delhi schoon te houden. Het symbool daarvoor is de bril van Ghandi met de spreek “India Schoon” er in. Deze stond toevallig ook bij de gedenkplaats van Mahatma Ghandi, een bescheiden monument dat veel bezoekers trok.

Na het bezoek aan het fort werden we naar een toeristenrestaurant gebracht om de lunch te gebruiken. Het was door alle drukte al 3 uur geworden dus voor ons werd het meer een avondmaal. Gelukkig werden er in het engels-aandoende restaurant ook Indiase gerechten aangeboden en die smaakten niet slecht.

Aapje op regeringsgebouw.

Na de lunch werden we met de auto naar de regeringsgebouwen gebracht. Door de mist viel het ongetwijfeld als imposant bedoelde gebouwencomplex wat tegen. Aapjes leukten de overigens saaie bedoening goed op. Aan de andere kant van een lange laan – schier onzichtbaar door de mist – stond de “India Gate”, een monument voor alle omgekomenen tijdens de Eerste Wereldoorlog met natuurlijk een eeuwigdurende vlam.

Tombe van Humayun.

De laatste bezoekplek was de Tombe van Humayun. De zon was al aan het ondergaan, de mist werd weer dikker en het koelde snel af. Het is een imposante tombe en de vraag bekruipt je waarom zoveel werk maken van een tombe. Van aanbidding of iets dergelijks, zoals we wel in China zagen, was hier geen sprake. Niettemin een imposant gebouwencomplex met veel kunstige versieringen.

Hiermee kwam de tocht door de stad aan een einde. Het was rond 6 uur ‘s avonds en we waren al lang op pad geweest. We besloten niet gebruik te maken van het aanbod in het hotel nog een avondmaaltijd te genieten. We gingen naar onze kamer om uit te rusten voor de volgende dag die waarschijnlijk net zo indrukwekkend zou zijn hoewel wat meer rijden en minder lopen.

Ombouw Opel Vivaro tot kampeerwagen (11)

Wie wel eens de binnenbekleding van een auto heeft proberen te verwijderen of veranderen die weet dat dat eigenlijk een hopeloze taak is: alles gaat onder je handen kapot. Plastic bevestigingen die voor eenmalig gebruik zijn ontworpen, stelpennetjes die afbreken, etc. De Opel Vivaro is daarop geen uitzondering. Maar toch moest de bekleding in de bestuurderscabine los genomen worden. Enerzijds om de kabel voor de achteruitrij-camera te leggen en anderzijds omdat de antenne verplaatst moest worden.

Normaal gesproken is de antenne bevestigd op een plateautje boven de bestuurder op het dak. Nu komt het hefdak gedeeltelijk over het plateautje heen. Daarom is gekozen voor een plek midden op de bus. Daar is een kort stuk van het dak dat niet gekromd is en waar de voet van de antenne zonder lekkagegevaar gemonteerd kan worden.

De meeste onderdelen van de binnenbekleding die moesten worden los genomen. Zonneklep, handvat en lampje gaven relatief weinig problemen. Juist het onderdeel met de minste functionaliteit zat ongenadig vast en kon alleen met redelijk grof geweld los worden genomen.

Het betreft het beugeltje om de zonneklep, die aan een kant stevig gemonteerd zit,  op de plaats aan de andere kant te te houden. Iets waar nauwelijks kracht op komt. Het bovenste exemplaar is redelijk ongehavend, de andere was in stukjes uiteengegaan. Met wat kunst en vliegwerk de beugeltjes toch weer bruikbaar kunnen maken. Onderin het beugeltje zit een moertje waarin een schroef vanaf de voorkant in gedraaid kan worden. Met die schroef wordt de achterkant in elkaar gevouwen zodat het beugeltje er niet meer los getrokken kan worden. Een van die moertjes was tussen het dak en een metalen plaat gevallen. Gelukkig kon die met een magneetje op een flexibele stang toch nog teruggehaald worden.

Uiteindelijk zit het geheel weer netjes in elkaar. Bij de overgang wordt nog een strip gemonteerd die aan de zijkanten afgewerkt wordt. Dat komt pas als de andere onderdelen gemonteerd zijn.


Ombouw Opel Vivaro tot kampeerwagen (10)

Dit keer is er veel gebeurd aan de kampeerwagen. In de eerste plaats werd het hefdak opnieuw gemonteerd om de gaten in de houten lijst te maken en om de hoogte zo klein mogelijk te maken. Dat geeft later minder problemen in parkeergarages.

Met het hefdak er op ziet de auto er al meteen een stuk beter uit. Het dak is inmiddels op maar gezaagd en klaargemaakt voor de spuiter: het krijgt dezelfde kleur als de auto.

Nadat alle maten waren overgenomen kon ook de achterste plafondplaat gemonteerd worden. Dat ziet er meteen een stuk knapper uit binnen. Met grijze dopjes over de schroeven wordt het netjes afgewerkt.

Tenslotte is de bank er in geplaatst. Ook nog niet definitief maar voorlopig om de maten te bepalen. Als alles goed gaat zal de bank niet meer uit de auto gaan. De bank wordt overigens niet op rails geplaatst maar gewoon aan de vloer vastgezet. Verder kan hij niet als zitbank tijdens het rijden gebruikt worden, daar is hij niet voor goedgekeurd. Vanaf de voorkant ziet de bank er gewoon uit.

Als je aan een knop onder de zitbank middenin trekt komt de voorkant naar voren en schuift de rugleuning in het gat.

Aan de achterkant is een rek met daarop het “hoofdeinde” van de bank. Dat kan ook opgeklapt worden waardoor er achterin een hoop spullen kunnen worden opgeslagen.

Inmiddels is de voorplaat van het plafond ook gemonteerd en wordt het tijd voor de meubels. Dat zal nog wat passen en meten worden, want de bank zou iets breder dan gangbaar zijn.

Ombouw Opel Vivaro tot kampeerwagen (9): plafondplaten

Voor de plafondplaten werden eerst mallen gemaakt. De achterste kon uit een geheel, maar de voorste moet uit twee stukken. Nadat de mal gemaakt was konden de definitieve platen gemaakt worden. Toch moesten er toen nog stukjes gecorrigeerd worden, grotendeels omdat de definieve plaat dikker is dan de mal. Na veel prutsen waren ze dan klaar om voorlopig gemonteerd te worden. Bijgaande foto laat het resultaat zien.

 

Solar driven fan cooled thermometer

Already for some time one could notice a strong influence of sunlight on temperature readings. This is true for most “cheap” weather stations and has to do with the internal temperature of the outdoor housings used and the like. For instance, the central unit that is applied here originates from Alecto and is common to most of their current units. It consists of a Stevenson screen Lees verder Solar driven fan cooled thermometer

Ombouw Opel Vivaro tot kampeerwagen (7): wandbekleding

Deze week waren de lang geleden voorbereidde platen aan de beurt om ingebouwd te worden. In de plaat aan de rechterkant moest eerst een gat komen voor een kastje. Een gat boren in met vilt bekleed triplex is een probleem, maar zagen met een decoupeerzaag geeft gek genoeg geen problemen. Aan de linkerkant Lees verder Ombouw Opel Vivaro tot kampeerwagen (7): wandbekleding

Gdansk impressies

Het centrum van Gdansk (voormalig Dantzig in Polen) is grotendeels herbouwd. De huizen zien er authentiek uit maar als je dichterbij komt zie je de moderne toevoegingen zoals kunststof kozijnen en dergelijke. Het is een stad met vele verborgen beelden, zoals hieronder in het gemeentehuis.

Of hier bij de oude watermolen midden in de stad.

Daar ook een stilleven met een champagnefles. Je mag er van alles bij denken.

Bij een rondgang door een Fransiscaner kerk bleek de deur open te staan naar een crypte. Het was er stikkedonker maar ik kon het niet laten een foto te maken.

Tenslotte, je kan er ook lekker eten!