Deze week ben ik met een aantal buren in een vakantiehuisje bij Spodsbjerg op Langeland (DK). De buurmannen zijn hier gekomen om te vissen. Ik houd me met andere zaken bezig. Zoals bijvoorbeeld radiozendamateurisme. Ik heb een draagbare transceiver bij me met een telescopische antenne. Het weekeinde heb ik mij – na de reis – grotendeels bezig gehouden met het afstemmen van de antenne. De transceiver heeft 10 banden en nu heb ik het zo ver dat ik er 9 kan gebruiken.
Ondertussen was ik op zoek gegaan naar een plek waar ik een fiets zou kunnen huren. Het was namelijk mijn voornemen om het natuurpark in het zuiden van het eiland te “activeren”, dat wil zeggen dat ik vanaf die lokatie verbindingen ga maken met andere mensen. De afstand is ruim 20 km en het is erg heuvelachtig, dus mijn voorkeur ging uit naar een elektrische fiets. Die bleek op een nabijgelegen camping te huur te zijn voor een zeer schappelijk bedrag. Er werd een grote fietstas bij geleverd waar alle appaatuur in kon en ook nog wat spullen voor de lunch in konden.
Na nog wat voorbereidingen op pad. Rond 12 uur, ruim een uur fietsen, was ik bij het meertje maar de lokatie was niet perfect. Nog even doorgereden naar de dam tussen het meertje en de zee, zie foto’s hierboven. Ik stak het dammetje over en wilde verder gaan. Ik werd echter staande gehouden door een man die wilde weten of ik overgestoken was, want normaal kon dat niet. Na wat doorpraten kwamen we op het doel van mijn reis en vervolgens op theoretische fysica. Tja, ik had een collega tegenover me. We hebben samen nog een tijd gesproken over mijn en zijn studie. Hij wees me een picknickplek vlakbij die mogelijk geschikt was.
De picknickplaats bleek de ideale plek. Na de boel uitgestald te hebben ging ik aan het werk. In drie uur tijd heb ik op verschillende banden ruim 50 contacten gemaakt. Ondertussen de lunch gebruikt en me wat met manoevres van voorbijgangers vermaakt.
Tegen 5 uur had ik de spullen opgeruimd en was ik klaar om op weg te gaan. Ik wilde een toeristische route terug nemen en na een flink eind fietsen kwam ik bij een herenboerderij die nu als hotel wordt gebruikt.
Als je bedenkt dat dit een voormalige koeienstal was, dan is het er in de loop van de tijd beslist op vooruit gegaan.
Hierna vervolgde ik de fietsroute maar na een half uur kwam ik er achter dat ik de verkeerde richting had gekozen voor de dingen die ik nog zien wilde. Omgedraaid en naar het vakantiehuisje gefietst. Rond 7 uur was ik daar, net voordat de heren van het vissen terug waren. De fiets heb ik teruggebracht, de andere dagen wilde ik wandelen.
De heren besloten de volgende dag rustig aan te doen: het zou erg warm worden. De ochtend zijn we toen nog een keer teruggegaan naar het zuiden van het eiland. Als eerste deden we een steencirkel aan die uit het stenen tijdperk stamt (3800 – 3200 voor Christus). Men heeft het in 1965 gevonden en het heeft veel informatie over de vroegste bewoners opgeleverd. In het midden van de cirkel zijn resten van een aantal mensen en kinderen gevonden, samen met veel huisraad.
De volgende bestemming was een grafheuvel, Hulbjerg Jaettestue. Ook die is uit het stenen tijdperk en men schat 3300–3200 voor Christus. Ook hier is heel veel gevonden, want het is voor de 20ste eeuw niet open geweest. Heel bijzonder om te zien en let wel: het is een grot in een rots die verder is vergroot in die tijd.
Nu we toch in de buurt van Bagenkopf waren konden we ook we daar ook nog wel even langs. Een geheel hernieuwd haventje met veel visrestaurants. We konden er wel even winkelen in een supermarkt daar. De foto’s zijn overigens gemaakt vanuit een pseudo-vuurtoren die dienst doet als uitkijktoren. Verder veel camperplekken en toeristenbootjes.
Morgen is het de bedoeling een wandeling over het eiland te maken. Dan meer dus …