Het weer zou vandaag niet mooi zijn, dus gingen we eerst maar eens een overdekte activiteit opzoeken. De eerste die in aanmerking kwam was de destilleerderij.
Old Bushmills Distillery
Dit is de oudste stokerij van Ierland. Al generaties lang – meer dan 400 jaar – worden hier kleine hoeveelheden ambachtelijke Ierse Whisky vervaardigd. Sinds1784 is Old Bushmills Distillery erkend als handelsmerk. In 1885 werd de distilleerderij gedeeltelijk verwoest in een grote brand, maar al snel werd er terug whisky gebrouwen.
Bushmills Whiskey wordt meermaals in literaire werken vermeld, zo ook in James Joyce’s Ulysses. Sinds 2008 vind je Bushmills ook terug op de nieuwe bankbiljetten van de Bank of Ireland.
We namen natuurlijk de rondleiding door de destilleerderij en na afloop kon ik een whiskey proberen. Ik nam Black Bushmills en eega nam die gemend met ginger ale. Dat smaakte goed dus we hebben wat flessen daar gekocht.
Na de rondleiding hebben we eerst een restaurant opgezocht. Nu tracht men het hele dorp in de oude Bushmill traditie te brengen maar gelukkig waren er ook gewoon moderne pubs met goed eten. Voor dit keer namen we de lunch maar zonder biertje …
Dunluce Castle
De ruïnes van het kasteelkan je alleen bereiken door middel van een brug, die de rotsachtige kaap, waarop het kasteel staat, verbindt met het vasteland. Het kasteel is langs drie kanten omringd door diepe afgronden, wat naar alle waarschijnlijkheid de populariteit van deze locatie verklaart ten tijde van de vroege Christenen en de Vikings. Ooit stond op deze plek ook een Iers fort. Het eerste kasteel in Dunluce werd gebouwd in de 13de eeuw. Het werd later de vestiging van de Graaf van Antrim, tot in het jaar 1690. Sindsdien brokkelt het gebouw langzaam maar zeker de zee in.
Het bezoek was ons veel te duur en bovendien regende het ongenadig. We konden er even parkeren om wat foto’s te maken. Daarna togen we naar de volgende attractie.
The Giant’s Causeway
is volgens de reisgids met stip de bekendste bezienswaardigheid van Noord Ierland. Dit fascinerende natuurlijk fenomeen was een inspiratiebron voor menige mythe en legende. De bijzondere basaltzuilen in dit gebied zijn ontstaan door een oude
vulkaanuitbarsting, al is de alternatieve uitleg misschien leuker. De causeway zou volgens de legende namelijk aangelegd zijn door de reus Fionn Mac Cumhaill, die een uitdaging was aangegaan om met de Schotse reus Benandonner te vechten. Om tot bij hem te komen, zou hij
dit pad richting Schotland gecreëerd hebben, over het Noorderkanaal heen.
Er bestaan verschillende versies van het verhaal. In één ervan verstopt Fionn zich voor Benandonner wanneer hij zich realiseert hoeveel groter die laatste is. Oonagh, de vrouw van Fionn, verkleedde Fionn daarop als baby en legde hem in een wieg. Toen Benandonner de grootte van de “baby” zag, raakte hij in paniek bij de gedachte hoe groot de vader wel niet moest zijn, en zette het op een lopen. Tijdens zijn vlucht vernielde hij de weg achter zich. De Giant’s Causeway komt overeen met een Schots gebied met basaltzuilen, aan Fingal’s Cave op het eiland Staffa. Dit heeft waarschijnlijk de legendes gevoed.
Het regende licht dus we waagden het er op. Vanaf een wat verderop gelegen parkeerplaats wandelden we naar de “reuzenweg”. Best indrukwekkend eigenlijk. Hoewel de branding ook spectaculair is.
Carrick-A-Rede Rope Bridge
De Carrick-A-Rede Rope Bridge werd in 1755 in het leven geroepen door zalmvissers om het kleine eiland Carrick-A-Rede met het vasteland te verbinden. Sindsdien hebben al velen de touwbrug getrotseerd. De wandeling biedt je ook de kans om van het uitzicht over de kustlijn te genieten en vogels en andere fauna te spotten. Kijk ook zeker eens naar
beneden. Misschien spot je wel een reuzenhaai of ander zeeleven!
Nou, dit is qua bezoekers ook een topper. Maar de prijs was weer exorbitant, dus we zagen van een bezoek af. Bovendien zou ik eega nooit over de brug krijgen … Maar een eindje verder was een uitzichtpunt en in de verte kon je de touwbrug zien. Nou ja, ondanks de regen maar even de “echte” camera uit de auto gehaald en met de telelens ingezoomd. Nu hebben we hem toch gezien!
Morgen weer een reisdag in twee stappen naar Dublin.