Het beloofde warm te worden gisteren, dus vroeg vertrokken vanuit huis om net voor acht uur ’s ochtends de wandeling te kunnen aanvangen waar ik die een flinke tijd geleden had beëindigd. De tussenliggende tijd werd goed gebruikt: ik heb nu geen last meer van een liesbreuk!
Er was nog veel fietsverkeer op het eerste stuk van het wandelpad, dat is immers gedeeld voetpad/fietspad. Allemaal woon/werkverkeer zoals het zich liet aanzien. Dat gaf wel een goed gevoel: ik hoef niet meer!
Het pad loopt langs de rand van Nieuw Lekkerland, dus rechts huizen en links weiland. En het is een lintdorp langs de Lek, dus het duurt wel even voordat je het dorp uit bent. Maar even verderop ging het pad dan over in een wandelpad, dat na enige tijd vrij scherp naar rechts afboog om langs een tweetal molens bij de Lekdijk uit te komen. Daarna een stuk langs de dijk tot de toegangsweg tot dé toeristenattractie van de omgeving: de molens bij Kinderdijk. Vanaf de dijk maakte ik de foto bovenaan dit blog.
Natuurlijk kom je dan ook langs plaatsen waar ze voor veel geld koffie en gebak verkopen. Ik had op de heenreis al wat genomen en vond het niet nodig om hier al te gaan zitten. Het was nog fris, ik had mijn fleecevest nog aan, dus ik wilde doorgaan. Het was er heel stil. Wat er liep en fietste leken me mensen uit de buurt of mensen die in de buurt kampeerden. Vanuit allerlei plaatsen en hoeken kon je foto’s maken. Hiernaast een mooi rijtje … bijna tegen de zon in gefotografeerd.
Het is een lange wandeling naar het eind van deze dijk. Ik maak me sterk dat de meeste toeristen dit stuk niet helemaal uitlopen. Maar er waren ook bootjes beschikbaar. Op dit vroege uur zag ik er nog geen. En er zijn mensen – vooral 65+-ers – met de fiets.
Na bijna twee uur wandelen – onderweg had ik al een rustpauze genomen – kwam ik bij het einde van het boezemgebied van Kinderdijk. Maar molens zie je overal.
Hierna volgen lange stukken over tiendpaden tussen weilanden door. Sommige zijn goed begaanbaar maar bij andere heb je een machete nodig om over een smal stuk met veel begroeiing te komen. Het is duidelijk dat het mooie weer niet alleen zorgt voor droogte maar ook voor heel uitbundige groei daar waar water – hoewel kunstmatig – in overmaat aanwezig is.
Het langste stuk tiendweg is wel een uur wandelen. Door alle obstakels – riet en uitgeschoten wilgen en andere struiken – is het best vermoeiend. De hele harde, onregelmatige ondergrond maakt het ook niet makkelijk. Maar het is geweldig om er door heen te wandelen, het geeft een beetje een pioniersgevoel. Aan het eind heb ik eerst gerust en wat gegeten en gedronken. Dan langs een drukke weg tot Oud Alblas om dan weer over weiland en tiendweg verder te gaan. Natuurlijk ook uitzicht op een molen.
Dan loop ik Sliedrecht in en ga op zoek naar het station Baanhoek. De wandeling zou daar naast de spoorbrug over de Merwede gaan. Maar dat pad is geblokkeerd voor noodverkeer. Omlopen vond ik te veel van het goede, ik had al 21 km gelopen. Dus hier eindigde de wandeling. En, o ja, ik heb 5 geocaches onderweg gelogd.