Vandaag was weer een reisdag: van Cork over Skibbereen naar Killarney. Het was grijs weer en het zou gaan regenen. Dat begon al bij het vertrek maar duurde maar kort. Onderweg deden we nog wat plaatsjes aan.

Charles Fort

Het Charles Fort was een van de twee forten die de haven van Kinsdale beschermde. Het is gebouwd tussen 1677 en 1682, op de plek waar vroeger Ringcurran Castle stond. Dit gebouw was van groot belang tijdens de bezetting van Kinsale in 1601. Het New Fort, zo genoemd om het te onderscheiden van het James Fort aan de overkant werd vroeger gebruikt als vuurtoren en nadien als barakken voor het Britse leger, en dit voor bijna 200 jaar. Het Fort wordt niet meer gebruikt sinds tegenstanders van het Engels-Ierse Vedrag het afbrandden in 1922. Het Charles Fort verkeerde lange tijd in staat van verval, totdat het in 1971 benoemd werd tot Nationaal Monument en een decennialange renovatie onderging.

Het kon niet toepasselijker: toen we er aan kwamen hoorden we een serie knallen. Het leek net alsof ergens een kanon werd afgeschoten. Saluutschoten ter ere van onze aankomst? Maar het was nog droog, alleen maar bliksem en donderslagen. We namen dus eerst koffie met wat lekkers en gingen toen op ons gemakje rond lopen in het fort. Een enorm hoeveelheid ruimtes voor manschappen, staf voorraad, etc. Allemaal ruïne, bijna niets kan gebruikt worden.

Toen het dan ook eindelijk begon te regenen – niet eens zo heel hard – bleek dat dan ook: nergens plek om te schuilen. Dan toch maar doorlopen. Ik was inmiddels bij de uitgang aangekomen. Toen Carla er ook weer was, was het al weer droog. Eenmaal weer op weg begon het pas echt te regenen!

Drombeg Stone Circle

wordt ook wel het Druid’s Altar genoemd en is een voorbeeld van een zogenaamde liggende steencirkel. De cirkel bestaat uit 17 stenen die dicht tegen elkaar in een cirkel van 9,3 m diameter staan. 13 van de originele stenen staan er vandaag nog steeds. De steen aan de westelijke kant van de cirkel ligt neer en heeft twee eivormige uitsparingen in zijn oppervlak, één met een ring rondom. Deze steen oriënteert het geheel
richting de ondergaande zon tijdens de midwinter zonnewende.

De site werd opgegraven en gerestaureerd in 1957. In het midden van de cirkel werden de gecremeerde overblijfselen van een adolescent gevonden. Koolstofdatering heeft uitgewezen dat de steencirkel gebruikt werd rond 1100 – 800 voor Christus. Op ongeveer 40 m ten westen van de cirkel, bevinden zich de ruïnes van twee ronde teenhutten en een fulacht fiadh (verbrande heuvel) die gebruikt werden tot in de 5^de eeuw na Christus.

Skibbereen

Hier gebruikten we een goede lunch: echte gevulde vissoep. Verder was het de bedoeling dat we de lokale tentoonstelling over de grote hongerperiode zouden bezoeken maar toen we daar stonden hadden we eigenlijk geen van beiden enorme trek daarin.

Daarna volgde een mooie tocht door de onderkant van het Nationale Park van Killarney. Veel hei, een bergpas en nog meer. We hebben daar geen geslaagde foto’s van – we moeten het met de indrukken doen. Morgen en overmorgen gaan we deze omgeving nader bestuderen.