Categoriearchief: Vakanties

8: Jaipur – Bikaner

Het was een lange reis en ons staat nog wat langere te wachten. De meeste tijd reden we over best een mooie snelweg. Nou ja, afgezien van een sporadische spookrijder, koeien en andere beesten, overstekende voetgangers, motorfietsen, etc. Ook het snelheidsverschil tussen de diverse weggebruikers is extreem, van bijna 0 km/h tot zeker 120 km/h. Onze chauffeur hield zich overal redelijk aan het maximum, meestal 80 km/h.

Haveli
Haveli

Onderweg kwamen we langs het stadje Fatehpur, naar we later leerden bekend om zijn vele havelis. Onze chauffeur bracht ons langs een er van.

Straatleven

Dat gaf ons tegelijk de mogelijkheid om een goed beeld van het straatleven op te nemen. De hektiek met de auto’s is wat geluwd door onderhoud aan de weg naar de snelweg.

Waterreservir

Tenslotte leidde hij ons naar het aanpalende waterreservoir. Hier wordt regenwater verzameld om tijdens droogte weer te gebruiken.

Na een lunch bij een wegrestaurant reden we verder naar Bikaner. Het hotel – meer een resort – ligt aan de toegangsweg naar Bikaner zelf.


7: Jaipur

Vandaag weer een rondleiding door de stad. Op deze zaterdag was het wel weer behoorlijk druk, zeker in de binnenstad waar we moesten zijn.

Hawa Mahal paleis

Als eerste het Hawa Mahal paleis, het paleis van de Winden. Vanaf hier mochten de hofdames uitkijken over het dagelijkse leven van de stad.

Slangenbezweerders

Er naast zaten twee slangenbezweerders, die elk een cobra uit de doos floten. Boeiend om te zien.

Jantar Mantar

De volgende bestemming, Jantar Mantar, is in feite een museum. Een verzameling astronomische instrumenten uit het begin van de achtiende eeuw. Veel zonnewijzers, een gigantische tot op 2 seconden nauwkeurig, en hierboven een instrument om de zon-positie aan de hemel (longitude en lattitude) te meten.

Stadspaleis

Ernaast staat het stadspaleis. Een enorm complex met een aantal musea die de tijd van toen weergeven.

Kruik in stadspaleis

Allerlei bezienswaardigheden waren ook tentoongesteld, zoals enorme kruiken. Mooi opgepoetst waren deze zilveren gevaartes.

Amber fort

Daarna bezochten we het gigantische Amber fort. De stad heeft drie grote forten, een naast ons hotel, dit fort en Jaighar Fort.

Een paar impressies van wat er allemaal binnen het fort is te zien.

Waterpaleis

Tenslotte reden we op de terugreis naar het hotel nog langs een waterpaleis, het Jal Mahal.

6: Mandawa Haveli in Jaipur

Over de reis valt niet zoveel te melden behalve dat het deze keer wat rustiger leek op de weg. Niettemin allerlei bijzondere taferelen die snel tot een ongeluk zouden kunnen leiden. De chauffeur nam het allemaal rustig op en anticipeerde het meeste.


Nahargarh Fort

Het vorige hotel waar we verbleven, the Pugmark resort, was al een aardig etablissement maar deze haveli is heel bijzonder. Mandawa Haveli is gebouwd in de typische architectuur van Jaipur met vele
pilaren en bogen. Het hotel ligt in het hart van de stad maar heeft toch heerlijke rustige tuinen met laantjes en terrassen met uitzicht op het Nahargarh Fort.

Minaret in de buurt Mandawa Haveli

Om te laten merken dat we echt in de stad wonen laat men vanaf een in de buurt staande minaret regelmatig een oproep tot gebed horen.

Het hotel heeft allerlei grappige hoekjes en gaatjes. Onze kamer is ook behoorlijk luxe.

Vliegerende knaapjes

Tegen de avond was er kennelijk nog wat wind waarbij veel knaapjes in de buurt vliegerden. Een bont gezicht vanuit de tuin en het dak.

Bij avond ziet het er zoals te verwachten valt ook sprookjesachtig uit.

5: Ranthambore Park

Ranthambore fort

Ranthambore Park is een bijna geheel natuurlijk gevormd reservaat: meren ingeklemd door bergkammen. Op de rand een 1000 jaar oud fort waarvan de lager gelegen delen nu in gebruik zijn door de tijgers van het reservaat. Je kunt het park rustig beschouwen als een tijgerkwekerij: tijgers die geen eigen domicilie kunnen vinden in het park, de competitie is groot, worden verscheept naar andere lokaties. Er wordt ook goed voor gezorgd dat de wildstand goed is en het zij duidelijk dat idiote situaties zoals in de Kennemerduinen of andere reservaten waar je bijna struikelt over het wild niet kunnen.

Voederplaats voor klein wild

Op gezette tijden wordt er bijgevoerd en ook gejaagd om de stand op peil te houden. Dit zal de onderste schakel in de wildstand betreffen. Herten en dergelijke kunnen waarschijnlijk genoeg van hun gading vinden.

Herten genoeg …

Hier en daar wordt ook strijd geleverd over het graasgebied, dus competitie is er wel. Maar meestal graast de ram rustig in de buurt van zijn kudde.

Grazend ram.

Er is verder een enorme collectie aan aardige en minder aardige dieren te vinden. Helaas hebben we zelf de tijger niet gezien, andere groepen wel. De kans is 1:5 dus …

We hebben twee rondleidingen met jeep gehad, een bij de meren onder het fort en een over de overstaande bergkam. Er zijn nog wel een stuk of 8 meer verschillende rondleidingen, elk zo’n 3 uur rijden.

Jeep

Een alternatief bestaat ook, maar dit vonden we al spannend genoeg.

Kameel en wagen.

4: Agra – Ranthambore Park

Een dag reizen. Je ziet veel onderweg maar het gaat allemaal te snel voorbij om foto’s te maken. Ook af en toe confronterend: wij in een chique wagen met air-conditioning en buiten mensen op straat soms op nog geen meter afstand. Om dan met een camera te richten op ze vind ik niet prettig. Geen plaatjes hier dus, maar beslist de volgende dag waar we ‘s ochtends en ‘s avonds op safari gaan in het park.

3: Taj Mahal en Agra Fort

Taj Mahal

De Taj Mahal staat te boek als een van de (nieuwe) zeven wereldwonderen en als we de lijst verder bekijken dan springt deze er toch eigenlijk wel uit als een heel bijzondere. Hierboven een foto die we ‘s ochtends gemaakt hebben, het was nog wat mistig maar de reflectie is mooi in het water te zien.

(Scheve) toren van Taj Mahal

Er zijn allerlei wetenswaardigheden over de Taj Mahal, maar dat de torens net niet loodrecht staan is amper zichtbaar tenzij je er speciaal op let. In bijgaande foto zal het je niet opvallen.

Na de Taj Mahal bezochten we het Agra Fort. Een enorm landgebied dat grotendeels nog steeds militair gebied is. Het is gigantisch groot en voor een overzicht zul je een satelietfoto moeten raadplegen.

Taj Mahal vanuit Agra Fort

Voor wat betreft de structuur lijkt het sterk op het Rode Fort in Delhi. Het is dus niet verwonderlijk dat vanuit de achterkant van het fort de Taj Mahal weer in beeld komt. De foto is genomen vanuit het uitzichtpunt van de keizer,

Na dit bezoek hebben we een lunch in Agra gebruikt om daarna bij te komen op onze kamer. Vanavond krijgen we Indiase kookles en morgen is een reisdag. naar het nationale park Ranthambore.

2: Delhi – Agra

De reis van Delhi naar Agra neemt normaal gesproken zo’n vier-en-een-half uur in beslag. De tolwegen waren verbazend rustig. Maar waar we door bewoonde gebieden moesten, zoals eerst Delhi en daarna Agra, was het al snel stapvoets gaan langs brommers/motors, paddy cabs, auto’s, bussen en vrachtwagens. Wij konden niet veel anders doen dan rustig afwachten waar de chauffeur ons brengen zou.Onderweg stopten we een keer bij een wegrestaurant waar de Costa koffie-zaak ons het meeste trok. Ook dit was duidelijk weer ingericht op toeristen.

Toegangspoort Baby Taj.

Bij Agra zouden we – als een soort tussenstop maar eigenlijk bijna eindstop – een rondleiding krijgen door de Baby Taj. Het is welliswaar een toeristische trekpleister maar wordt niet zo goed bezocht. Grote voordeel daarvan is dat er meer gelegenheid is om de details te bekijken die vervolgens ook beter geconserveerd zijn.

Tombe bij Baby Taj.

De minaretten op de tombe zijn eigenlijk niet zo groot, het is dan ook geen echte moskee. Maar samen met een van de toegangspoorten en de tuin maakt het toch een mooi plaatje.

Het was lekker weer en we hadden geen haast, dus hebben we eens de tijd genomen om wat meer details te bekijken. Hierboven dus een collectie van detailfotoos van de tombe en de minaret …


… en allerlei beestjes die rondliepen en vlogen, voor zover we ze in beeld konden krijgen …

… en dan natuurlijk ook de bloempjes. De structuur van en rond de tombe is volledig symmetrisch. Maar door verschillende zon-belichting trekt de natuur zich daar minder van aan. Jammer voor de architect!

Tenslotte vertrokken we naar Villas21, een soort van klassiek gasthuis – Table d’Hôte in Frankrijk. Je kunt er slapen en maaltijden met de andere gasten genieten, hoewel alleen op de eigen kamer vast ook kan. Hier zijn we de middag en avond gebleven. Het was lekker luieren vandaag.

1: Delhi

Na een goede vlucht ‘s ochtends in alle vroegte aangekomen op de luchthaven van Delhi. Na de gebruikelijke formaliteiten konden we naar de aankomsthal waar onze chauffeur al stond te wachten. Snel werden we naar het Tavisha hotel gebracht, het heeft meer van een guesthouse, en daar nog wat gaan slapen. Een paar uur later, rond 10 uur, zou de gids ons komen ophalen voor de rondleiding door Delhi.

Jama Mashid

De volgende dag zouden we pas om 10 uur opgehaald worden, dus we konden wat langer slapen. ‘s Ochtends na het ontbijt was de auto er al zo’n half uur eerder. We hadden een chauffeur met chique wagen en een goed engels-sprekende gids. We vermoedden dat de chauffeur ook goed engels sprak, maar hij zei geen woord. Na een korte rit waren we bij de eerste bezienswaardigheid, de Jama Mashid. Een indrukwekkende moskee die wel wat onderhoud kon gebruiken. De ingelegde marmeren vloeren en muren zien er desondanks indrukwekkend uit. De tand des tijds hebben ze in ieder geval redelijk doorstaan.

Stadsgezicht vanaf Jama Mashid

Zoals met zoveel plaatsen, inclusief de hotels waar we kwamen, was deze moskee goed afgeschermd van de rest van de stad. Maar vanaf de trap er naar toe kon je een goed gezicht krijgen op de drukte hier en daar.

Heilige koe bij oude stad.

Met de taxi werden we vervolgens naar een verzamelplek van riksja’s en paddy cabs genomen. We kregen daar de keuze: zonder gids met riksja of paddy cab met gids. We kozen voor de laatste. Het werd een soort achtbaan-ervaring door de straatjes in de omgeving. Veel winkels waren dicht, waarschijnlijk vanwege de zondag. Niettemin was het er behoorlijk druk en de chauffeur maakte de meest interessante maar vooral onverwachte capriolen om er tussendoor te wurmen. Vanzelfsprekend stonden er ook heilige koeien op de weg waar zorgvuldig omheen gelaveerd moest worden. Daarna gingen we een stuk over de markt wandelen. Dat was meer naar onze zin, we konden tenminste alles eens rustig bekijken.

Op het dak van een gebouwencomplex in de oude stad.

Het was de gids inmiddels duidelijk dat we wel in waren voor wat bijzondere uitzichtjes. Hij bracht ons naar de bovenkant van een complex, een voormalige overdekte markt maar nu gewoon een gebouw met overal kleine woninkjes en winkeltjes. Bovenop hadden we uitzicht over de stad en in het bijzonder op een anders niet-toegankelijke moskee.

Duivenmelkers in oude stad.

Het meest bijzondere was het uitzicht op een ander dak waar een groep duivenmelkers hun duiven dirrigeerden. De duiven zwermden hoog in de lucht en doken af en toe naar beneden om door de met doeken wuivende melkers weer weggestuurd te worden. Verder werden we langs allerlei kraampjes geleid, de een nog exotischer dan de andere. Sommige waren duidelijk ingericht voor toeristen en naar een er van – een kruidenstal – werden we na getoonde belangstelling voor kruiden geleid. Er was daar veel lekkers te koop en dat hebben we dan ook gedaan. Het meeste kruiden en thee, maar voor tussendoor ook masala-cashew noten. Die zijn nu op, overigens …

Boom bij Rode Fort

Na de wandelingen door de oude stad werden we weer naar de auto geleid en die probeerde ons door het drukke verkeer naar het Rode Fort te leiden. Uiteindelijk waren we op de parkeerplaats en werden keurig langs de lange wachtrijen geleid: toeristen betalen iets meer dan 10x de toegangsprijs maar krijgen dan wel voorrang! Terwijl we wachtten tot de gids de kaartjes geregeld had konden we even rondkijken. Het fort is zo groot, dat er van dichtbij nauwelijks een overzicht van is te krijgen. Voor de mooie foto’s met blauwe hemel moet je op het internet maar zoeken. Hierboven een foto met het tweede probleem: mist. In de stad zelf viel het niet zo op, maar over de langere afstanden was het niet mogelijk veel te onderscheiden.

Marmeren inlegwerk bij Rode Fort.

Ook hier was er veel te zien en van allerlei aard. Het was in vele handen geweest, onder andere Britse, en bovendien had de keizer de goede gewoonte om zoveel mogelijk mensen tevreden te stellen. Dus er waren gebouwen met een duidelijke moslimsignatuur, maar ook met Britse, met die voor brahmanen maar ook voor de onaanraakbaren. De kunst van het inleggen van marmer werd hier bijzonder mooi en nog geheel intact gedemonstreerd.

Eekhoorn in Rode Fort.

Gezien de omvang is het niet vreemd dat er ook een scala aan beestjes en beesten te vinden is. Bovenstaande eekhoorn vonden we best de moeite om even mee te nemen.

Vuilnisbak bij gedenkplaats Ghandi.

Het was ons al opgevallen dat de stad er relatief schoon uitzag. De toeristische bezoekplaatsen dan natuurlijk ook. De gids wees ons er op dat de regering al een tijd aktie voert om Delhi schoon te houden. Het symbool daarvoor is de bril van Ghandi met de spreek “India Schoon” er in. Deze stond toevallig ook bij de gedenkplaats van Mahatma Ghandi, een bescheiden monument dat veel bezoekers trok.

Na het bezoek aan het fort werden we naar een toeristenrestaurant gebracht om de lunch te gebruiken. Het was door alle drukte al 3 uur geworden dus voor ons werd het meer een avondmaal. Gelukkig werden er in het engels-aandoende restaurant ook Indiase gerechten aangeboden en die smaakten niet slecht.

Aapje op regeringsgebouw.

Na de lunch werden we met de auto naar de regeringsgebouwen gebracht. Door de mist viel het ongetwijfeld als imposant bedoelde gebouwencomplex wat tegen. Aapjes leukten de overigens saaie bedoening goed op. Aan de andere kant van een lange laan – schier onzichtbaar door de mist – stond de “India Gate”, een monument voor alle omgekomenen tijdens de Eerste Wereldoorlog met natuurlijk een eeuwigdurende vlam.

Tombe van Humayun.

De laatste bezoekplek was de Tombe van Humayun. De zon was al aan het ondergaan, de mist werd weer dikker en het koelde snel af. Het is een imposante tombe en de vraag bekruipt je waarom zoveel werk maken van een tombe. Van aanbidding of iets dergelijks, zoals we wel in China zagen, was hier geen sprake. Niettemin een imposant gebouwencomplex met veel kunstige versieringen.

Hiermee kwam de tocht door de stad aan een einde. Het was rond 6 uur ‘s avonds en we waren al lang op pad geweest. We besloten niet gebruik te maken van het aanbod in het hotel nog een avondmaaltijd te genieten. We gingen naar onze kamer om uit te rusten voor de volgende dag die waarschijnlijk net zo indrukwekkend zou zijn hoewel wat meer rijden en minder lopen.

Gdansk impressies

Het centrum van Gdansk (voormalig Dantzig in Polen) is grotendeels herbouwd. De huizen zien er authentiek uit maar als je dichterbij komt zie je de moderne toevoegingen zoals kunststof kozijnen en dergelijke. Het is een stad met vele verborgen beelden, zoals hieronder in het gemeentehuis.

Of hier bij de oude watermolen midden in de stad.

Daar ook een stilleven met een champagnefles. Je mag er van alles bij denken.

Bij een rondgang door een Fransiscaner kerk bleek de deur open te staan naar een crypte. Het was er stikkedonker maar ik kon het niet laten een foto te maken.

Tenslotte, je kan er ook lekker eten!

Ljubljana impressies

Ljubljana is een stad met vele verhalen. Een draak speelt daarin vaak een rol. Je komt die draken dan ook overal tegen, ook een kleintje in het gemeentehuis.

Wat pas na verloop van tijd opvalt zijn de vele binnenplaatsjes. Sommigen zijn al tijden niet onderhouden en andere zien er pico bello uit.

 

Een steegje trok onze bijzondere aandacht. Niet alleen werd daar een sleutel afgebeeld – naar later bleek heeft Ljubljana hetzelfde sleutelsymbool als Leiden,

maar er was ook het kunstwerk “Gezichten” van Jakov Brdar.

Aanvankelijk dachten we dat het schedeltjes waren, maar later werd duidelijk dat het om de gezichten ging.

Al wandelend naar het Tivoli park dachten we aanvankelijk door een componistenbuurt te lopen. Maar opeens liepen we in de Stefanova ulica. Bovendien vonden we op de hoek, bijna weggestopt tussen het gebladerte, een plakaat met de stralingswet van Stefan. De constante σ daarin is mede door zijn student Boltzmann afgeleid, vandaar de naam Stefan-Boltzmann constante. Bij nader onderzoek blijkt Josef Stefan inderdaad in Slovenië geboren te zijn.