Net na half tien komen we met de trein aan in Woerden en vervolgen meteen de wandeling waar ik hem vorige keer verlaten heb. Het is grijs en er staat een koude wind. Maar we lopen ons snel warm en bovendien hebben we de meeste tijd de wind in de rug.

We lopen door het oude centrum van het stadje, dat ze aan het opmaken zijn voor het Bevrijdingsfeest, en lopen langs de molen.

We volgen een voor mij redelijk bekend traject: ik heb hier vaker gelopen. Bijvoorbeeld met de Germaanse Limes-wandeling. Er is niet veel veranderd. We worden eerst door een pittoresque deel van het stadje geleid om vervolgens met een grote boog – langs de Kromwijkerdijk – om het industrieterrein te gaan. Steeds luider wordt de herrie van het verkeer op de snelweg en op de provinciale weg. De climax wordt wel bereikt als we onder de snelweg heengaan.

We volgen nu de Haardijk die eerst een tijdje parallel aan de snelweg loopt. We laten het dorpje Linschoten links liggen. Even verderop is een bankje precies waar de eerste 5km is gelopen. Tijd om even te rusten en een appeltje te nemen.

Na een tijdje gaan we weer op stap. Allengs wordt de verkeersherrie minder omdat we nu steeds verder van de snelweg af gaan.

Alle boerderijen in de omgeving zijn keurig onderhouden. Hier op de foto kijken we uit op een wit huis aan het eind van de vaart. Wellicht is dit het landhuis van Linschoten dat we verderop via de oprijlaan kunnen zien. Er wordt daar flink gewerkt, dus geen foto vandaag.

Voorbij de oprijlaan zien we een mooi voorbeeld van een kwakel: een bruggetje dat hoog genoeg is om bootjes met griendwerkers door te laten.

Afgezien van wat medewandelaars is het hier heel stil. Aan de overkant gaat af en toe een auto voorbij.

Het kanaaltje waar we langslopen heet ook de Linschoten. We vervolgen dit helemaal tot aan Oudewater. Een paar kilometer voor het stadje nemen we nog een pauze bij een bankje dat speciaal voor ons neergezet lijkt te zijn. Het is nog steeds grijs maar verderop breekt wat lichtblauw door.

Vlak voor het stadje komen we langs een manege die de naam “Lange Linschoten” draagt. Die naam is wel terecht, lang is dit kanaaltje zeker. Als we het stadje binnen zijn stuitten we op het Stadscafé. Daar nemen we de lunch om daarna met zonnig weer terug naar huis te gaan.

Over deze wandeling van 13,1 km hebben we krap 4 uur gedaan waarvan een half uur pauzes. Geocaches lagen niet dichtbij deze wandelroute.