Vandaag maakten we een fietstocht door het Killarney National Park, althans door de vallei om de meren. En we waren zeker niet de enigen. Er waren ook veel wandelaar en mensen die zich in een koets lieten vervoeren. De auto mocht alleen langs de buitenkant van dit gebied. Dat gaf wel rust.

Torc waterval

Deze waterval is op z’n best na een goede regenbui. Nou, die waren er wel de afgelopen dagen en de waterval zag er dus patent uit. Hij is eigenlijk niet zo groot, 25 meter hoog, maar toch wel aardig om te zien.

Je kunt ook nog een trap van 172 treden beklimmen en dan achter de waterval komen. Maar door het vele water zie je nu niet zo veel, dus daar hebben we geen moeite voor gedaan.

Muckross House

Het huis ligt op het Muckross Peninsula, tussen Muckross Lake en Lough Leane. Het is een Victoriaans landhuis dat in 1843 gebouwd werd voor Henry Arthur Herbert en zijn vrouw Mary Balfour Herbert, een kunstenares die vooral met aquarel werkte. Het huis, gebouwd in Tudorstijl, heeft veel verschillende eigenaars gehad, vooraleer het in 1932 samen met de omliggende gronden aan de Ierse Staat werd geschonken. Het grondgebied (ruim 4450 hectare) werd omgedoopt tot Bourne Vincent Memorial Park, het eerste Nationale Park van Ierland. Dat park vormde de basis voor het huidige Killarney National Park, dat later uitgebreid werd met delen van het grondgebied van de graaf van Kenmore.

We bekeken alleen de buitenkant van dit enorme gebouw. Daarna liepen we meteen door naar het naastliggende restaurant voor koffie met gebak. Daarna maakten we een fietstocht om het kleine meer, Lough Leane, heen. De vergezichten waren best mooi.

Tegen dat we weer rond waren vonden we een vrij bankje waar we de meegebrachte lunch konden gebruiken. Vlakbij het Mussrock House was een soort hertenkamp. Het waren ontzettend tamme beesten die zich bijna lieten voeren.

Muckross Abbey

is één van de belangrijkste religieuze plaatsen in de streek. Het klooster werd in 1448 opgericht voor de Franciscanen door Daniel McCarthy Mor. Het stond initieel dan ook bekend als de Franciscan Friary of Irrelagh. De broeders bleven, ook na de ontbinding van de kloosters, op het terrein, en werden belegerd tot in Cromwelliaanse tijden. Onder de goed bewaarde ruïnes is er een kerk met een vierkante toren, een gewelfd klooster rond een rechthoekige binnenplaats en een omliggend kerkhof dat tot vandaag gebruikt wordt.

De taxusboom in het midden van de binnenplaats is, naar verluidt, even oud als het klooster zelf.

Onderweg hebben we natuurlijk ook nog een paar geocaches gelicht. Dat was ook wel weer leuk om te doen.

Morgen een tocht over het schiereiland van Dingle en dan door naar Limerick!