Vanochtend vertrokken we naar Cork, langs een drietal kastelen. Het weer is nog steeds prima hoewel de wind is op komen zetten en tegen de middag wat wolken samenpakten. Afgezien van een paar druppeltjes bleef het droog.

Rock of Cashel

Volgens onze reisgids is dit één van de meest iconische sites in County Tipperary. De plek staat ook bekend onder de naam Cashel of the Kings and St. Patrick’s Rock. De Rock was eeuwenlang de vesting van de koningen van Munster (een oude regio, het zuidoostelijk deel van Ierland), vóór de Normandische invasie. In 1101 viel de Rock door een erfenis in de handen van de Kerk. Het merendeel van de gebouwen die er nu nog staan, dateren uit de 12de en 13de eeuw.

Vandaag was het “heritage day” en dat betekende dat de toegang gratis was. Dat was duidelijk te merken! Aan de andere kant was er niet zo veel te doen voor kinderen, dus we konden redelijk onze gang gaan om de ruïne te bekijken.

Cahir Castle

Het kasteel werd gebouwd door Conor O’Brien, Prins van Thomond, in 1142. Het is één van de grootste kastelen in Ierland, en staat op een eiland in de rivier Suir. De toren en veel van de oorspronkelijke verdedigingsstructuren van het kasteel, zijn bewaard gebleven.

Er is niet veel van het kasteel over. En wat er over is, is een beetje ingericht zoals men denkt dat het was. Het meest belangwekkende waren de tentoonstellingen die dieper ingaan op de geschiedenis van deze plek.

Er was echt veel tekst samengebracht. Op een gegeven moment realiseerden we ons dat we nog een reservering voor het bezichtigen van het volgende kasteel hadden. We zijn daarom weer op pad gegaan. Ditmaal vlakbij de camping voor komende dagen.

Blarney Castle

Het is een bijna 600 jaar oude vesting van één van Ierlands bekendste
clanleiders, Cormac MacCarthy. Als speciale attractie heeft men een Stone of Eloquence ook wel bekend als de Blarney Stone. Je kan die kussen. Dit vraagt wel wat acrobatenwerk, maar de beloning is groot: slaag je erin de steen te kussen, zou je de kunst van het spreken (en vleien) krijgen. De steen zelf is een blok blauwsteen die in de kantelen van het kasteel zit gemetseld. Er stond een rij die ons pas een uur later bij de steen zou brengen. We hebben dat kussen maar laten schieten en in plaats daarvan de rest bekeken.

Blarney Castle staat op een groot domein met daar in zelfs een tuin met allerlei gevaarlijke giftigeplanten. Dat moesten we natuurlijk zien! Aan de andere kant van de heuvel waar Blarney Castle op staat is Blarney House. We zijn daar ook naar toe gelopen maar er was geen mogelijkheid meer tot bezoek. Inmiddels hadden we al een flink eind van het enorme park doorkruist. Het was tijd om – via een supermarkt – maar eens naar de camping te gaan: tijd voor een biertje.

Morgen gaan we de omgeving verder bekijken.